Widowisko Noc Świętojańska

Akcja widowiska rozegrała się na prawym brzegu Wisły, na wodzie i w powietrzu. Przedstawienie skonstruowane było z sześciu obrazów teatralnych zwieńczonych 12 minutowym, intensywnym pokazem pirotechnicznym. W widowisku wykorzystane zostały: dźwig, podnośniki pneumatyczne, barki rzeczne, motorówki i holowniki. W spektaklu udział wzięli: zespoły ludowe, statyści, szczudlarze oraz grupa alpinistów i kaskaderów. Widowisko nasycone było wielką ilością różnorakich efektów ogniowych, świetlnych i pirotechnicznych, których stała obecność podniosła atrakcyjność widowiska.

Strukturę muzyczną przedstawienia stanowiły fragmenty utworów Janusza Grzywacza skomponowane do widowisk plenerowych.


Przebieg widowiska

KRUKI

Z instalacji umieszczonej pod dźwigiem sfrunęły ogromne ptaszyska – Kruki. Krakaniem (Krak – Kraków) zapowiedziały niesłychane zdarzenia, które miały miejsce podczas tej szczególnej Nocy.

BALET BOGINEK WODNYCH

Ptaszyska zamarły widząc płynące na motorówkach po Wiśle Boginki Wodne (rozświetlone pochodniami morskimi).

KWIAT ŚWIETLISTEJ PAPROCI

Ciemność... Spod każdego z mostów wyłoniła się grupa postaci z pochodniami, przebrana w proste, białe szaty. Po kolei zapaliły 200 małych ognisk ułożonych wzdłuż linii brzegowej. Wisłą zaczęły spływać wianki z umieszczonymi w środku płomykami. Nad brzegiem oraz na barkach zapaliły się bardzo jasne zielone flary. Po chwili zostały odpalone kompozycje z zielonych fajerwerków, ułożone w kształcie „kwiatu paproci”. Postaci na brzegu rozpoczęły „taniec z flarami”. W niebo trysnęły fontanny złotego i zielonego światła. Zostały wystrzelone zielone i niebieskie „rozety”, „chryzantemy” i „piwonie”. Na brzegu pojawił się obrys gigantycznego „kwiatu paproci”, stworzonego z zielonych i czerwonych flar. W górę poszły kolorowe feerie fajerwerków.

NOC ŚWIĘTOJAŃSKA

Zespoły Ludowe oraz Statyści pokazały zabawy i obrzędy Nocy Świętojańskiej. Cała akcja skoncentrowała się wokół trzech bardzo dużych ognisk. Były i żywiołowa zabawa, tańce. Wszystko w niebieskich kolorach rozświetlonych światłem ognisk.

SEN SREBRNEGO SMOKA

Muzyka urwała się... Słychać było ryki zbliżającego się Smoka Wawelskiego. Brzeg rozświetliły czerwone flary. Pomarańczowy i biały dym towarzyszył pojawieniu się smoka (konstrukcja na podnośniku).

Smok zionął ogniem, wzbudzając wielkie grzyby wybuchów. Wzdłuż brzegu eksplodowały rzędy srebrnych „min pirotechnicznych”. Parskając ogniem, Smok wyrzucił z siebie 30-to metrowe pióropusze fajerwerków. Po chwili pił wodę i zasnął. Spokojna muzyka była tłem srebrnych kaskad „lejącego się” ognia stworzonego z setek fontann ustawionych na rusztowaniach oraz wzdłuż linii brzegowej. W niebo wystrzeliły srebrne fajerwerki w przeróżnych formach. Były to wachlarze, komety, całe ściany ogni sztucznych, efekty krzyżowe i srebrne „deszcze”.

Grupy kaskaderów, posługując się specjalnie zmontowanymi fajerwerkami, zataczały wielkie koła. Praktycznie cały obszar Wisły był rozświetlony przez setki fajerwerków. Muzyka zamilkła wraz z dogasającymi fajerwerkami. Oświetlony pozostał tylko obudzony Smok.

OGNISTY TANIEC MISTRZA TWARDOWSKIEGO

Muzyka zmieniła charakter... W tle słychać było chichot diabelskich sfor... Na płynącej barce pojawiły się ciemne postaci w obłokach czarnego dymu rozświetlonego czerwonymi flarami. Buchały kolorowe ferie iskier. Odpalone zostały gwiżdżące fajerwerki. Powstał muzyczno–świetlny harmider. Spłoszony Smok ukrył się. Postaci diabłów niosły umocowane na długich tyczkach skrzące i trzeszczące efekty pirotechniczne. Z całej linii brzegowej wylatywały złote feerie trzeszczących i hukowych fajerwerków. Postaci rzucały na wodę rozpryskujące się w czerwieni „ogniste kwiaty”.

Nagle wśród wrzawy słychać było śmiech Mistrza Twardowskiego oraz słowa: „Hajda diabły, do piekła!” Jego „pojawieniu się” towarzyszyły wspaniałe feerie wybuchów kolorowych pióropuszy ułożonych w kręgi. Diabły odpłynęły pod naporem „magicznych eksplozji”.

FINAŁ

Postaci diabłów odpłynęły, chroniąc się pod mostami. Strzeliła cała linia brzegowa. Niebo nad Krakowem „kipiało” od różnorodności kolorów i form.



Realizatorzy widowiska Noc Świętojańska:

Scenariusz: Jerzy Zoń, Paweł Zyguła
Muzyka: Janusz Grzywacz
Choreografia: Anatol Kocyłowski
Scenografia: Elżbieta i Marek Jodłowscy
Pirotechnika i opracowanie efektów ogniowych: Paweł Zyguła
Asystent reżysera: Robert Maciej, Maria Wąsik
Reżyseria: Jerzy Zoń
Produkcja: Teatr KTO, C.K. „Dworek Białopradnicki”